گول ـ شیعریکی ئیسماعیل به رزه نجی

                گـــــــــول

 ژنه تازه که م :

ئه ری پیاوه که چه پکی گولی سوور بو  ته له فزیونه که ناکری؟

کیژه بچوکه که م:

بابه ره سمی گولیکم بو بکه!

ته له به یه کی  دراوسیمان:

ماموستا ئینشاییکم ده ر باره ی گول بو بنوسه

هه ر سیکتان بمبورن

له ولاتیکدا

که گول تیایدا سووتیندرابی

ئه تک کرابی

خه سیندرابی

چون ره سمی گول بکه م

گول یکرم

له گول بدویم؟  

 

 

     

شه وی پائیز / عه بدوللا په شیو /

خوشه ویستم که شه و دادی شه وی پائیز

کاتی خشپه ی گه لای وه ریو

په لی هه ستم ئه گری و ئه یبا بو کوتایی دوونیای ئه ودیو

من په خیلی به کوتایی گه لا ئه به م

چونکه که مرد هاوریی هه یه 

ده می زه ردی بنیته ده م 

 

بیا به دور دست ها برویم-یک ترجمه زیبا از حسن اشعری

شب

بیا به دور دست ها برویم

این نزدیکی ها کسی خبر از دل نمی گیرد

زندگی سخت و

ظلمانی است راه دلداری

مرگ خسته

در زوایای خیالاتم رو به طغیان است و

رسیدن محال

اندوه تو و پاییز و بارانم اگر نبود

جا می گذاشتم جهان را دم دروازه غروب

دروازه بهشت از دل گشوده می شود میدانم

بیا به دور دست ها برویم